Çıkmaz Düşler Expresi – Bölüm 4

Bölüm 4: Şehrin en karanlık noktasında güneşin aya en fazla kıyak geçtiği yıldızların en parlak olduğu yerde sırtımı dünyanın sert ve acımasız kabuğuna dayayıp kainatın yaratıcısına şükrettiğim mabedim.

Çıkmaz Düşler Expresi Bölüm 4Kapı açılır açılmaz sustu annem, iliklerinde hissetti rüzgarı. Ay sadece O’na yansıttı ışığını bir an… Annemin damarlarında dolaşan hülya benim damarlarına geçip gayba doğru çevirdiğinde dümenini, ruh tekrar vücuda demir attı ve annemin sesi, sessizliği tahtından etti. O andan sonra Ağustos geceleri benim mabedim olmuştu. Şehrin en karanlık noktasında güneşin aya en fazla kıyak geçtiği yıldızların en parlak olduğu yerde sırtımı dünyanın sert ve acımasız kabuğuna dayayıp kainatın yaratıcısına şükrettiğim mabedim. Annem ve benim dışımda kimsenin fark edemediği fırtınanın ardından Ferit Bey annemi yavaşça arabanın arka koltuğuna bıraktı ve babamdan arabanın anahtarlarını alarak şoför koltuğuna geçti. Babam seri hareketlerle arka koltuğa annemin yanına geçerek yatak odasında başladığı telkinlerine devam etti.

– Hayatım hastaneye gidiyoruz. Dayan biraz sık dişini. (kulağına eğilerek) Seni seviyorum, seni seviyorum…

Annemin babamı duyduğundan emin bile değilim. Arabanın motoru homurdanmaya başladı. Binalar bir bir arkamızda kalırken Nilgün Hanım’ın sesi süzüldü usulca içeri.

– Haber verin bana meraklandırmayın.

Nilgün Hanım’ın nazik sesi egzozun dumanı arasında boğulup gitti, balkona çıkan meraklı komşuların bakışlarını da yanına alarak. Gecenin sessizliğinden yolların ezgisine açılan yolculuğun son durağı giderek yaklaşıyordu. Hastanenin sinir bozucu bir şekilde yanan ve ticareti anımsatan kırmızı beyaz tonlarla süslenmiş acil tabelası altında dersini verdi motora Ferit Bey. Kapattı kontağı susturdu gürültücü ukalayı.

– Doktor, doktor yok mu? Diye bağırdı arabadan iner inmez ve annemin oturduğu tarafın kapısını açtı. Hastanenin acil kapısından birkaç hemşire koşar adımlarla ama umursamaz bir ifadeyle yaklaştılar.

– Neyi var, derken kafasını arabanın içine doğru uzattı aralarından biri. Kimsenin durumu açıklamasını beklemeden acil kapısına doğru bağırdı tekrar.

Posted in Çıkmaz Düşler Expresi, Hikayeler, Yazı Dizisi and tagged , , , , , , , , , .

3 Comments

  1. Bitti mi bu acaba sitede aradım ama 5. bölümü bulamadım başka bir yazıya başlamışsınız. Bitmediyse devamını paylaşabilir misiniz tebrikler bu arada çok güzel yazmışsınız

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Güvenlik Sorusu *

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>