Son zamanlarda okuduğum en güzel fıkralardan biri…

Temel İtalya’da Fiat fabrikasında çalışan bir işçi… O zamanki Sovyet lideri Krusçev resmi bir ziyaret için İtalya’ya gelmiş. Programda Fiat tesisleri de var. Fabrikanın tezgâhları arasında dolaşırken Temel’e rastlamış. Herkesin gözü önünde ’’Vay Temel……’’ diye sarılıp kucaklaşmış. Orada ayaküstü sohbet etmişler. Tüm protokol bu dostluktan şaşkın… Konuk gittikten sonra patron Temel’i çağırıp, Krusçev’i nereden tanıdığını sormuş. Temel ’Hiiç’ demiş. ’’Ben eskiden komünisttim… 1 Mayıs kutlamaları için parti beni Moskova’ya göndermişti. Orada tanışmıştım.’’ Olay unutulmuş.. Üç beş ay sonra bu kez Amerika başkanı Nixon gelmiş İtalya’ya. Yine aynı program ve fabrika ziyareti. Tezgahların arasında ’’Vay Temel.Vay Nixon.’’ muhabbeti… İyice meraklanan patron ziyaretten sonra Temel’i yine çağırtmış. Soru da cevap da aynı; ’’Bir ara Amerika’ya göç etmeye kalkıştım. New York’ta başım polisle belaya girdi. Bu Nixon o zaman çiçeği burnunda bir avukattı. Beni o savunmuştu..’’ Olay bu kadarla kalsa iyi. İki ay sonra Fransa başkanı De Gaulle ziyaretinde de aynı manzara yaşanınca Patron Agnelli derin bunalımlara girmiş. Kendisini tanıyan yok. Yanında çalışan Temel’in uluslararası çevresi var. – De Gaulle’ü nereden tanıyorsun? – Nazilere karşı Paris’te yeraltı savaşı yapıyorduk… Özel kuryesiydim. – Sen herkesi tanır mısın? – Evet, hemen hemen… Patron iyice hırslanmış. – Neredeyse Papa da arkadaşım diyeceksin. Temel gülmüş. ’’Tabii. Yakın arkadaşımdır.’’ Çıldırma noktasına gelen Agnelli haykırmış : – İspatla… İspatlayamazsan kovarım… Temel : – Tamam, bu pazar ayininde Vatikan meydanında olun. Papa balkondan halkı takdis ederken ben yanında olacağım. Patron pazarı iple çekmiş. Vatikan’da Papayı bekleyen kalabalığın arasına karışıp beklemeye başlamış. Bir süre sonra Papa balkona çıkmış. Yanında Temel… Kalabalığa bakıp, patronunu bulmaya çalışıyor. O sırada bir kargaşa olmuş. Biri bayılmış. Temel bayılanın kendi patronu olduğunu görünce Papaya ’’Bana müsaade’ deyip meydana koşmuş. Agnelli yerde yatıyor. Bir iki kişi de ayıltmaya çalışıyor. Temel çevresindekilere, ’’Bu benim patronumdur; ne oldu?’’ diye sorunca biri cevap vermiş : – Siz Papa ile balkona çıktığınızda bunun önünde iki Japon turist vardı. Japonlardan biri senin patronuna döndü. ’Şu sağdaki bizim Temel, ama yanındaki kim?’ diye sorunca seninki düşüp bayıldı.

- Ahmet sen askerdeyken ben başka birine aşık oldum.Lütfen anla beni kusura bakma.Yüzüğü ve fotorafları zarfa koydum sende benim fotoğraflarımı gönderirmisin…

Çocuk çılgına dönüyor.Askerde eli kolu bağlı içindeki aşkı nefrete dönüyor bir anda.Bir şeyler düşünüyor hemen.Koğuştaki herkesten kız resimleri topluyor.Bununla yetinmeyip alaydaki bütün kız resimlerini topluyor ve bir zarfa yerleştiriyor. Altınada kçük bir not..

- Pardon ben seni hatırlayamadım.Bu resimlerden hangisi sen isen resimlerini al diğerlerini bana geri gönder…

Tabi adam zevkten 4 köşe, kısa günün karı diye düşünür ve cevap verir:
- Evet, galiba haklisin,’ diye cevap verir şaşkınlıkla. Kadın :
- Bak, arabam hurdaya döndü ama bir şişe şarap sapasağlam. Bu kesin bir işaret. Bu şarabı içip şansımızı kutlamalıyız,’ diye devam eder ve şarap şişesini adama uzatır. Adamın canına minnet bulmuş hazır kadını, şişeyi alır, açar ve yarısını içip kadına verir. Kadın hemen şişenin mantarını kapatıp adama geri uzatır.Adam şaşırır bunun üstüne sorar:
- Sen içmeyecek misin? Kadın alaylı bir tavırla cevap verir :
- Hayır, ben polisi bekleyeceğim!

     Hemen erzakları çıkarıyolar, gazozlar, yiyecekler, içecekler herşey ortaya çıkıyor.

     Gazozlarda şişe gazoz, ama açacak yok.

     Tek çözüm birinin eve gidip açacağı alıp getirmesi.Doğal olarak en genç kaplumbayı seçiyolar.

     Genç eleman:

    -Giderim ama bir şartım var..der ve ekler

    -Buradaki yiyeceklerin hiçbirine ben gelinceye kadar dokunulmayacak.

     Diğerleride bunu kabul eder.Eleman yola çıkar.Aradan bir, iki, on, yirmi yıl geçer.

     Bu arada yaşlı kaplumbagalardan birisi fenalaşır.Ölmek üzeredir.Arkadaşları ne yapsa faydasız.Kaplumbaganın son dileği  olup olmadıgını sorarlar.Oda:

  -  Gerçi genç kaplumbagaya söz verdik ama şuradaki sarmalardan bir tanesini yesem olur mu? der.

     Elbette diyerek.sarmalardan birini verirler.Tam ağzına atacağı sırada genç kaplumbaga calıların arasından fırlar ve:

    -Gitmiyorum işte…gitmiyorum…